อ๊า มาอัพแล้วโทษทีที่ช้าแบบว่าเหนื่อยมากๆมาย

จบจากวอนดันไปดูจุนกิอีก

แต่ว่าตอนนี้ขอแค่รีพอสก่อนนะแล้วตอนมืดๆจะเอาคลิปมาลงให้

...........................................................................

03/06/07

คึคึ วันแรก เริ่มต้นก็นิสัยดีกันสุดๆ บอกแม่ว่าออกไปทำงาน แต่จริงๆ

แล้วนั่งอยู่ดุสิตครับ นัดกับเฟิร์นไว้ บ่ายโมง

เราก็ไปเร็วนิดเพราะไปเดินช๊อปสัมเพ็งมาจนเบื่อแหละหนึ่งแต่ขอโทษ

เฟิร์นมาบ่ายโมงกว่า (มันถือว่าก่อนบ่ายไงวอนก็ยังไม่มาเลยไม่รีบใช่ไหม)

สักพักเฟิร์นก็มาพร้อมกับเป้ย(จริงๆเค้าชื่อฟางแต่หน้าเหมือนเป้ยเลยเรียกเป้ย)และก็น้ำผึ้ง

อยากบอกว่านั่งรอไปก็บ่นในใจเมื่อไรมันจะมาๆ สักพักน้องๆที่เหลือก็ตามมาจนครบ

มีน้อง เหลียน จิ๊บ เป๋า โป้ๆ ขาดใครอีกหว่า แน๊ตป่ะ

นั่งไปเรื่อยๆอีกสักพักคุณชายก็โผล่ มาพร้อมกับพี่ซึน ขอบอกว่าหล่อทั้งคู่

ตั้งแต่เจอวอนมาครั้งนี้หล่อสุดๆเสื้อดำ กางเกงดำ แว่นตาดำ คึคึ

เป็น man in black กันเลยทีเดียว ประการวิ๊งๆปรากฏมากมาย

ส่วนพี่ซึน มาด้วยเสื้อขาวลายจุด คึคึ

แอบเสียดายเล็กน้อยที่ไม่มีถ่านตอนนั้นเพราะว่าวอนและพี่ซึนอยู่ใกล้มากๆ

ไม่เกิน 1 เมตรอ่ะ แต่เพราะว่าไม่มีถ่ายเลยถ่ายรูปไม่ได้และทั้งวอนทั้งพี่ซึนหันมาด้วย

โอ๊ะลืมไปพี่ซึนโดนดึงเสื้อด้วย (ระวังมารยาทกันนิดนะน้องๆที่ตาม)

หลังจากนั้นทุกคนก็นั่งพักกันไปเรื่อย ระหว่างที่คุยกับเหลียน

เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมา คิดในใจ หน้าเหมือนพี่ซึน มองอยู่สักพัก

พี่ซึนนี่หว่า ก็เลยพึมพัมคนเดียว พอเหลียนได้ยินเท่านั้นหันไป พี่ซึนๆๆๆๆๆๆ

เฮียแกก็แบบเดินอ่อยมากมายอ่ะ หันมามองอีก (โต๊ะอื่นเค้าเฉยๆกันมายมาย)

หลังจากเฮียซึนมาอ่อย ก็ถึงตาคุณชายวอน แอบฮ่าจิ๊บกับใครอีกจำไม่ได้ที่เห็นวอนก่อนอ่ะ

เธอ อืมๆๆๆ เอ้อน้องพี่จะรู้ไหมว่าวอนมันเดินมา แต่ก็นะเดินมาเป็นมาเฟีย เสื้อสีดำ

กับการ์ดใส่เสื้อสีดำ สรุปมองไม่เห็นคุณชาย แต่ไงก็เห็นแหละ คึคึ

ส่วนพี่ซึนก็เดินมากับเสื้อขาวลายจุดอีกเหมือนเดิม

เข้าไปได้สักพักคุณชายก็ออกมากับเสือสีฟ้าเขียว คราวนี้มีถ่านแต่ไม่มีแรงถ่าย

หล่อมากมายอ่ะยิ่งตอนที่เดินอยู่กลางแดดแล้วยิ้ม พระเจ้าใจละลาย

ขนาดไม่ได้ชอบวอนนะ แทบจะหมดแรงกันเลยทีเดียว

พอตอนมืดๆ คุณชายเธอก็ไปกินข้าว ที่ปทุมวันปรินซ์เซส

การ์ดที่นั่นกันไม่ได้เรื่องวอนลงทางมันดันกันอีกทาง

แต่ไงก็สบายเราหลุดเข้าไปถ่ายวอนได้พอดี แม้จะวุ่นวายอยู่บ้างก็เถอะ

แถมได้เห็นชัดๆตอนที่เดินขึ้นบันไดเลื่อนไป พี่ซึนหันมาด้วยน่ารัก

พวกเราพยายามจะตามเข้าไปในร้านแต่การ์ดมันดันไล่ออกมาแค้นมากมาย

แต่ก็ไม่เป็นไรนั่งกินไอติมรอวอนอยู่ชั้นหนึ่งสักชั่วโมงมั้งผ่านไป

คุณชายก็ลงมา บันไดเลื่อนช้าสุดๆ เล่นเอามองจนเบื่อกันไปเลยทีเดียว

หลังจากนั้นได้ก็นั่งรถตุ๊กๆ ที่มันชาร์ตราคาแพงเกินตามวอนกลับไปที่ดุสิต

ก่อนหน้าที่จะขึ้นรถวิ่งชนเหลียนแบบว่าเหลียนล้มแล้วล้มตามเหอๆ

ได้แผลมาเป็นภาระในการตาม

จบวันแรกแยกกันกลับบ้านง่วง เหนื่อยแต่นอนดึกเอ๊ะอย่างไง

04/06/07

อืม อย่างไงดีหว่า วันนี้แบบว่าลืมอ่ะ เดี๋ยวขอนึกก่อน

อืมจำได้แหละวันนี้นัดกับเฟิร์นที่สยาม (ทำไมต้องสยาม)

ไปหาไรกินก่อนไปหาวอนๆ เสร็จแล้วก็ไปหาเป้ย(ฝาง)กับน้ำผึ้งที่ดุสิต

แอบฮ่าผึ้งกับฝางนั่งรอชายฉ่อยนานสองนานจริงๆมันออกไปแล้วกำ

พวกเราทั้งหมด 4 คนก็เลยตามคุณชายฉ่อย(เรื่องชื่อนี่ไว้จะอธิบายให้ฟังว่าทำไมถึงได้ฉ่อย)

ไปที่สตูดิโอมูนสตาร์ (ไปทำไม) ไปนั่งดูพี่ซึงเดินอ่อย วอนเดินโชว์ตัว และตีสนิทคนขับรถ

แอบฮ่าไปดูรถกับน้องสองคน

เราเอง - พี่ๆ น้ำขวดนี้ใครกิน (ขวดน้ำอยู่ในมือน้องอีกคน)

พี่คนขับ - คนนี้นั่งตรงนี้อ่ะ (ตรงนี้ที่ว่าคือหลังคนขับ พี่ซึงนั่งถัดไป)

น้อง - (เก็บขวดน้ำกับไปในทันที คึคึ)

เราเองก็แอบจิกเอาลูกอมมาสองสามเม็ด ให้เฟิร์นไปเม็ด มันเกะกินเลย -*-

อยากบอกว่าพี่มูนสตาร์ ร้อนก็ร้อน ว่างอีกตังหาก เริ่มอยากกลับดุสิต

แต่ก็นะเฟิร์นมันไปยืนเฝ้าวอนที่ประตู คุณชายก็เดินโชว์ตัวซะ

สรุปไปนั่งเสียเวลาที่นั่น ได้คลิปวอนน่ารักๆมาอีกอัน (อยากเอาไปโพสในไซร์เจ๊จริงๆ)

คือคุณชายเธอเดินมาดีๆ แบบหล่อๆ แมนๆ (หรือเปล่า) เสร็จแล้วอยู่ดีๆ

เฮียก็เอามือปิดหน้าซะงั้นแล้วก็วิ่ง ทำท่าแบบแบ๋วอ่ะ คึคึ ชีวอนแบ๋ว

เสร็จแล้วเค้าก็ไปนั่งคุยกับเป้ยและน้ำผึ้งปล่อยให้เฟิร์นมันเฝ้าวอนต่อไป

พลางคิดหาวิธีตูจะออกไปจากที่นี่อย่างไงดี ลึกมาก ไกลสุดๆ

สักพักเดินไปหาน้ำกิน ทำไรต่อไรวอนก็ยังไม่เสร็จ สุดท้ายเห็นพี่คนขับคุยกับพี่การ์ด

เรา - พี่จะไปแล้วหรอ

พี่คนขับ - (พยักหน้า)

พอเห็นแค่นั้นเราบอกเฟิร์นวิ่งๆ พวกเราก็วิ่งไปรอที่ทางออกก่อนเลย เพราะว่า

ไงก็เอารถไปรับวอนข้างในอยู่แล้วจะรอมันทำไมไปหารถดีกว่า

แต่ขนาดวิ่งไปรอก่อน (วิ่งนำรถ) ก็ยังหาแท็กซี่ไม่เจอสักคันแต่เราก็ยังพยายาม

วิ่งนำรถต่อไป (แอบอายมันจะจำพวกฉันได้ไหมเนี่ยวิ่งแบบไม่สนใจรถมันขอหารถออกก่อน)

และแล้วควาพยายามก็ไม่เป็นผล รถวอนค่อยๆนำพวกเราที่วิ่งนำอยู่ เอ๊ะอย่างไง

นั่นแหละแล้วก็ออกไป ไกล เรื่อยๆ และเรื่อย

เครียดแล้วดิตอนนี้จะออกไปไงดี จิ๊บโทรมาหากำลังอยู่หน้าซอย 80

กำน้องมันออกไปแล้ว คนล่ะทางอีก เหอๆๆๆ ก็เลยนะทำไรไม่ได้ตามไม่ได้

แต่ว่าก็ไม่รู้จะตามไปทำไมเพราะตาวอนกลับดุสิต ซะงั้น

แต่กว่าจะกลับมาถึงดุสิต ร้อน ลำบาก เดินออกมาจ้างมอเตอร์ไซรไปหาแท็กซี่ซะงั้น

ระหว่างนั้นยังมีข่าวอีกว่าวอนจะไปโคเรียนทาวน์ เออแบบว่าวอน

อย่าไปเลยนั่นมันติดกับที่ทำงานฉัน แล้วฉันลามา ทั้งอาทิตย์ เกิดไปวิ่งตามวอนให้เค้าดู

ไม่อยากจะคิดสภาพตัวเองเลยจริงๆ สรุประหว่างที่กำลังตัดสินใจว่าจะไปไหนดี

ก็มีน้องโทรมาบอกว่าเข้าโรงแรมไปแล้ว เลยไปนั่งกินน้ำให้อืดกันตามเคย

จำไม่ได้ว่าวันไหนสั้งมะนาวโซดาได้มะนาวปั่นเครียดนะเฟ๊ย

ตอนมืดๆ อีกแล้วคุณชายก็เริ่มตั้งขบวน เหอๆๆ และก็ไปกินในที่ที่แสนๆๆๆจะไกล

แคนตัน เหอๆๆๆ ย้ำคิดย้ำทำจริงๆวอน ได้ข่าวว่าคราวที่แล้วก็กิน

เราก็นะเนียนเข้าไปจะนั่งกิน มีเรา เหลียน จิ๊บ น้องปูน ฝ้าย

เหลียนกับจิ๊บไปก่อนอย่างเนียน นัดเพื่อนไว้ชั้นสอง เป็นไงเนียนไหม

มีการโทรบอกเพื่อนว่าขึ้นชั้นสองไม่ได้ โทรไปหาเฟิร์นๆก็แบบงงโทรมาหาไรที่ตู

เสร็จแล้วน้องปูน เนียนที่สุด พี่เขาลงทางไหน หรือไรสักอย่างเนี่ยและแล้วก็

"เราจะกินกันจริงจังเลยหรอ" ฮ่าคำนี้มากๆ ล้อกันไปได้อีกนาน

ได้ข้าวว่าเนียนอยู่น้องก็ต้องกินจริงจังดิ สักพัก พี่เค้าพาพวกเราที่เนียนไม่มิด

มานั่งด้านหน้า แล้วก็กินกันอย่างกึ่งจริงจัง เหมือนมาม่าเลยกึ่งสำเร็จรูป

นั่งกินอย่างสบายใจมีคนเฝ้าด้านนอกให้ เหอๆๆๆๆ

กินจนเสร็จก็นั่งรอคุณชายลงมา ตั้งกล้องดิบดี แต่พอคุณชายเดินมาอ้าว

วอนนี่หว่า ด้วยความที่มองสีเสื้อเลยไม่ได้ทันสังเกตแต่ก็นะได้คลิปมาเต็มๆแหละ

แต่ป้าๆที่ร้านแคนตันค่ะ แหมวิ่งไปจับมือกันใหญ่ แฟนคลับกลุ่มเรานั่งกันนิ่ง

เสร็จพี่ซึงผู้ใจร้าย เดินมาลากวอนไปแต่วอนก็หันมามองพวกเรา

ข้ามไหล่พี่การ์ดด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ เหมือนวอนอยากเดินมาหรือเปล่า (คิดไปเอง คึคึ)

แน่ะ จำพวกฉันได้แล้วดิ (คาดว่าจำได้นานแล้ว คึคึ)

เสร็จด้านนอก เรียกว่าไรดี รุม ทึ้ง หรือว่าไรดี แต่ที่แน่ๆ วอนโดนตบหน้า

(อันนี้ไม่ได้เมคแต่พี่การ์ดบอกมาอย่างนี้จริงๆ ใครที่ทำก็สำนึกหน่อยมีมารยาทนิด)

เสร็จวอนไปนวดแต่ฉันไม่ไป ไม่ไหว จริงๆอาจจะไหวถ้าตามทันแต่นี่ไปไหนไม่รู้แหละ

เพราะกว่าจะออกมาจากร้าน มอบหน้าร้านก็สลายไปแล้ว

จบวันที่สอง หลับบนรถอย่างเหน็ดเหนื่อยๆ

แต่ก็ยังนั่งเล่นคอมยันตีสาม มันยังไง

05/06/07

วันนี้วอนไปไหนหว่าอ้อๆ ไปถ่ายไรสักอย่างเนี่ยแหละ แถวๆๆ พระราม9

ฉันไปไม่ทัน (ไม่คิดจะไป เหนื่อยๆ หาไรกินแถวสยามก่อน)

เสร็จน้องหลายคน ใครบ้างไม่รู้ทั้งโทรมาถามโทรมาบอกสรุปตาวอนอยู่

โอสถสภา แต่คุณเฟิร์นให้ฉันไปโอสถศาลา (ไปขอยาให้วอนหายฉ่อยหรอ)

พอครบองค์ประชุมจำไม่ได้ว่านัดกันที่ไหนตรงไหนอย่างไรบ้างก็เข้าไปนั่งในดุสิต

ทั้งที่เพิ่งเข้าไปเป็บเดียวแต่ก็ได้ยินเสียงกรี๊ด~~~~~~~~

พวกเรา 5 คน ไม่สนสร้างกระแสๆ

สักพัก "ชีวอน~~~~" วิ่งเลยสิครับคราวนี้ แต่วิ่งมายืนมอง วอนเดินแบบชิลๆ

พี่ซึงหันมาหาพวกเราพงกหัว (ทำเพื่อ?) เป็นไรที่เกินความคาดหมายมากๆ

ไม่มีการ์ด ไม่มีตัวแสดงแทน (อันหลังไม่เกี่ยว) เราก็ยืนมอง แค่ยืนมองกันจริงๆ

แบบเสร็จแล้วก็นั่ง ลอยคอรอคอยอย่างเบื่อๆหน่ายๆ จนมืด (อีกแล้ว)

คุณชายฉ่อยก็ออกรถไปกินข้าว ทายสิที่ไหนเอย เจ๊ง้อ คึคึ

วอนคิดไรใหม่หน่อย แถมยังทำนิสัยฉ่อย วนรถมันสองรอบให้พวกเราไปติดไฟแดงอีก

ฉ่อยจริงๆ แต่ฉันก็ขึ้นไปกินกับแกได้ล่ะฟ่ะวอน เข้าไปนั่งในร้านได้สักพักสั่งไรเสร็จแล้ว

ตาวอนเดินลงมาเฉยๆ แบบไม่ทันตั้งตัว แต่หยิบกล้องทัน มันยังไงกันแน่

เอาเป็นว่าได้คลิปชัดๆมาอีกอัน แถมการ์ดไม่กันพวกเราเลย

อีกสักพักวอนก็ออกมาจากห้องน้ำ ขึ้นไปกิน พอพวกเรากินกันอยู่ แขกไม่มีใครคิดจะเชิญก็ลงมา

ไม่บอกว่าใครแต่ฮ่ากันมากตอนแรกจะหยิบกล้องสักพักดูดีๆอ้อ กินต่อ 555

คนที่ไปด้วยกันคงรู้เนอะ คึคึ

สักพักกินเสร็จ วอนเข้าห้องน้ำอีกรอบ มั้งจำไม่ค่อยได้แหละแต่น่าจะใช่

คราวนี้พี่การ์ดมากันตามคำสั่งผู้หญิงคนหนึ่ง

(ใครไม่รู้แต่ท่าทางจะสนิทกับวอนน่าจะเป็นคนออกตังค์55)

พี่การ์ดเดินมาแกล้งทำเสียงเข้ม

พี่การ์ด - ถ่ายรูปไม่ได้นะ

เรา - ไม่ได้ถ่ายรูป ( เค้าก็ตอบไปอย่างเต็มปากเต็มคำ)

พี่การ์ด - (พี่การ์ดงง) แล้วถ่ายไร

เรา - ถ่ายคลิป

พี่การ์ดเงียบไปสักพัก "นั่นยิ่งแล้วใหญ่เลย" แอบฮ่า คนจะถ่ายใครจะทำไม

แล้วขากลับวอนก็เดินมาตบมือกับผู้หญิงคนนั้นที่ไม่ให้ถ่ายรูปอ่ะ

เสร็จแล้วก็เดินช้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆไปชั้นสอง (ขี้เกียจมากหรอวอน)

ก่อนจะกลับวอนเข้าห้องน้ำอีกรอบ เสร็จแล้วก็ไปขึ้นลิฟท์

ไม่อยากบอกว่าวอนแกแย่งลิฟท์ฉัน แกรู้ไหมว่าครั้งที่แล้วฉันลงลิฟท์ตัวนั้นกับยามตึกนั้น

แกมาแย่งของฉันไปได้อย่างไร ช่างมันปล่อยให้วอนลงไป ก่อนลงฉ่อยตะโกน

"ผมรักคุณ" กรี๊ดดิครับ ได้ข่าวว่าตัวเราก็กรี๊ดแต่วอนฉันอยากบอกแกว่า

"ฉันรักซิน" พอเสร็จนั่งมาไซร์ตามมาถึงดุสิต

ได้ข่าวว่าที่เจ๊ง้อตอนอยู่ด้านล่างขึ้นรถอ่ะ มีคนข่วนแขนวอน

(เราไม่ได้เมคข่าวแม้ว่าจะไม่ได้เห็นกับตาแต่ว่าพี่การ์ดบอกมา)

ทั้งที่เราเห็นฉ่อยเข้าดุสิตไปแล้วแต่คืนนั้น ฉ่อยกับพี่ซึงและสต๊าฟเกาหลี

ยังไม่ยอมหลับยอมนอน ไปสวนลุมไนท์กันต่อ(ไปซื้อของ)

เสร็จแล้วก็โทรตามพี่คนขับรถตู้อ่ะให้ไปรับแล้วไปตรอกข้าวสารต่อ

(ไม่ได้ไปเที่ยวแต่ไปซื้อของ) แต่เค้ากับแก๊งกลับบ้านนอนกันหมดแหละ

ไม่ได้ตามเอาจริงๆไม่รู้เพิ่งมารู้ตอนหลังจากแหล่งข่าว คึคึ

จบวันที่สามอย่างเหนื่อยอีกครั้งเริ่มหมดแรง

06/06/07

วันสุดท้ายวันนี้นัดกับตุ๊กป่ะน่าจะใช่ ที่สยาม เสร็จแล้วน้องก็ตามมากับเพื่อนน้องชื่อภาคย์

เด็กชอบโคฟหลายคนน่าจะรู้จักนะ(แต่เค้าไม่รู้จัก) พวกเราสี่คนก็นั่งแท็กซี่ไปนั่งเบื่อกันที่ดุสิตเช่นเคย

โต๊ะเก่าไม่ว่าง เครียดๆโดนย้ายไปโต๊ะที่พี่การ์ดชอบนั้ง แต่ใครจะรู้ไม่ว่าโต๊ะนั้นคือมุมที่ดีที่สุด

ในวันนี้เพราะว่าวอนหลังจากที่แถลงข่าวเสร็จก็มาฉ่อยอยู่ในห้องตรงนั้นตลอดเลย

ไม่รู้เรียกว่าห้องไร แต่โต๊ะเรามองเห็นชัดมากๆเค้าทำไรรู้หมด

มีอยู่ตอนฮ่ามากๆ ฉ่อยมาจับอยู่ที่กระจกก็เลยโบกมือให้

ฉ่อยก็เคาะกระจกเคาะๆๆๆๆๆๆๆเคาะไปเคาะมาฉ่อยรูดกระจกซะงั้นกรี๊ดกันเลยทีเดียว

วอนเดินไปเดินมาให้ดูกันอยู่ในห้องนั้นนานพอดูเหมือนกัน เหมือนดูปลาในตูเลย

มองเห็นจับต้องไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเจ๊อ่ะนะ คึคึ

เสร็จแล้วก็นั่งรอไปเรื่อยๆเพราะว่าวันนี้วอนจะกลับกะดึกอยู่แล้ว

นั่งคุยกันไปสักพักจะไปห้องน้ำ เหลียนวิ่งมาบอกให้ขึ้นไปดูข้างบนมีคนวิ่งมาทางลาด

เรากับเฟิร์นเลยวิ่งไปยืนมองพี่ซึงขึ้นรถไปพารากอน คึคึ จิ๊บกับเป๋าตามพี่ซึงไปเรียบร้อยแล้วซะงั้น

หลังจากนันก็มานั่งตัดสินใจกันอยู่สักพักพวกเหลียนจะไปตามพี่ซึงกันหมด

เหลือเค้ากับเฟิร์นไม่เอาอ่ะ ไม่อยากอยู่สองคนเลยตามไปด้วย สรุปไปตามพี่ซึงต่ออีก

พี่แกเก็กอ่ะเหมือนรู้ว่ามีคนมองเหอๆ ตามเฮียแกไปเรื่อยแต่ก็ไม่กล้ามาก เดินไปดูเสื้อผ้ากับเฟิร์นด้วย

อยากได้กระโปรง (นอกเรื่อง) เสร็จแล้วก็กลับไปดุสิต เพื่อที่จะตามวอนมาพารากอนอีกครั้ง

ฉ่อยจริงๆเลย เกลียดมันๆๆๆๆ ฉ่อยไปกินอาหารญี่ปุ่น อาโออิ น่าจะเติมวายไปข้างหน้า

เจอเดอร์ซิงเกอร์ด้วยจำชื่อไม่ได้ปล่อยมันไป นั่งรอฉ่อยกินข้าวว่า+หิวเลยเดินไปซื้อของกิน

ได้เนนโตะมาน้องฝ้ายอยากเอาไปให้วอนเลยไปขอใช้พี่คนขับที่ตีสนิทไว้แล้วเอาไปให้วอนที่รถ

(รถที่ไม่มีวอน) แต่มีของอยู่เพียบถ่ายมาได้แต่โบตันเยาวราชกับโบตันมินบอล

เออพี่ซึงท่าทางจะชอบกินหรือเปล่าหว่าเอาเป็นว่าเห็นของวอนด้วย

มีไม่แน่ใจว่าเป็นโน๊ตบุ๊คขนาดเล็กหรือปาล์มหรือว่าอะไรว่างอยู่บนกระเป๋าสีดำของวอน

ยังเสียบหูข้างไว้และปิดไม่สนิทแต่ปิดเครื่อง ของไรไม่รู้ว่างเต็มรถไปหมด

เอาของว่างไว้ให้เสร็จแล้วก็กลับไปนั่งเฝ้าระหว่างทางก็เจอพี่การ์ดหาทางออกให้วอน

ตอนแรกพี่ก็จะเอาทางเก่ามั้งแต่ก็เปลี่ยนไปออกทางฉ่อยๆ

สงสัยเพิ่งไปเจอทางฉ่อยๆที่หลัง กำ -*-

คุยกับพี่การ์ด พี่การ์ดถามเมื่อกี้ใครฝ่าไฟแดงมา (จะรู้ไหมเนี่ยพี่)

ไม่ใช่คันเค้าก็แล้วกัน เหอๆๆๆ เสร็จมานั่งรอวอนต่อเห็นตอนมาเข้าห้องน้ำ

ได้ถ่ายรูปตอนโบกมือมาได้ และก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เห็นฉ่อยในทริปนี้

อยากรู้กันใช่ไหมว่าทำไมเรียกฉ่อย วอนมันแอบออกหลังร้านในทางที่เรียกได้ว่า

แย่อ่ะ ไปดูมาแหละต้องข้ามน้ำด้วย เพราะจริงๆแล้วร้านนี้ไม่ได้เตรียมไว้ออกด้านหลังไง

วอนฉ่อยจริงๆ เพราะงี้ถึงได้เรียกวอนว่าฉ่อย น้องอีกสองคนตามวอนไปสุวรรณภูมิ

แต่เค้าไม่ไหวแหละเรียกแท็กซี่กลับบ้านนอน

รู้ไรไหมแม่ฉันโกรธเรื่องที่นั่งแท็กซี่กลับมากกว่าฉันไปตามวอน เครียดๆๆๆๆ

สรุปจบทริปนี้หนุกหนานเงินหมด คึคึ เมื่อไรเจ๊ซินจะมาบ้างฟ่ะ

ขอขอบคุณทุกคนที่ไปตามด้วยกันนะตั้งแต่เฟิร์น เป้ย(ฝาง) น้ำผึ้ง

เหลียน น้อง จิ๊บ โป้ๆ เป๋า ฝ้าย เจ๊ลูกหมี(วันแรก) ตุ๊ก เป็กกี้ น้องปูน

เพื่อนเก่า กบ (แกกับฉันจะตามดาราจนตายไหมเนี่ย)

น้องหนึ่งที่ให้ขึ้นแท็กซี่ด้วยวันที่ไปตามเจ๊ง้อ

ภาคย์ที่ทำให้เจอพี่ซึง (ถ้าภาคย์ไม่คิดจะมาสยามเหลียนไม่ไปเค้าก็คงไม่ได้เจอพี่ซึง)

พี่คนขับรถ พี่การ์ดทุกคน และอีกหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวถึง

ขอบคุณจริงๆๆๆๆๆๆ หนุกมากมาย แล้วเจอกันทริปหน้า

ตอนนี้ไม่ได้อยู่บ้านเลยยังไม่ได้เอาคลิปลงนะ

ถ้าถึงบ้านเมื่อไรจะเอาคลิปมาให้ดูกันเต็มๆ

ขอพักก่อนจะค่อยๆอัพให้นะ จุ๊บๆ โป้ๆ กำลังชอบคำนี้อย่างหนัก